Msze św. w tygodniu:
BAZYLIKA:
6:15, 8:15(bez wtorku), 18:30.

Kościół Zwiastowania NMP:
wtorek o godz. 8:15.

Kaplica w szpitalu:
wtorek, czwartek o godz. 6:00.

Msze św. niedzielne:
BAZYLIKA:
8:00, 9:30, 10:45, 12:00, 18:30.

Kościół Wniebowzięcia NMP:
10:00 (dla dzieci – z wyłączeniem wakacji), 11:30 (dla młodzieży).

Kościół w Lasku Złotogłowickim:
 15:00 (od maja do października o godz. 14:45 – nabożeństwo maryjne).

Kaplica w szpitalu: 7:00.

Czuwanie Fatimskie:
Każdego trzynastego dnia miesiąca począwszy od maja, aż do października w Kościele Wniebowzięcia NMP odbywają się Czuwania Fatimskie. Po nabożeństwie procesja do BAZYLIKI, a następnie Msza Święta. Serdecznie zapraszamy dorosłych, młodzież i dzieci.
Parafia przy Bazylice św. Jakuba St. Apostoła i św. Agnieszki w Nysie
Pl. Katedralny 7
48-300 Nysa

tel.: 77.433.25.05 wew. 21
faks: 77.433.43.00
e-mail: parafia@bazylika-nysa.pl
Caritas
Caritas - Wspólnoty - Strona główna

         CARITAS PRZY PARAFII ŚW. JAKUBA I ŚW. AGNIESZKI

 

1. DYŻUR CARITAS

                                              każdy czwartek od 16 do 17 w Domu Pojednania - parter 

 

2. KWESTA NA RZECZ PARAFIALNEJ CARITAS

                                              każda 3 niedziela miesiąca

 

3. KTO MOŻE KORZYSTAĆ ? 

                                              każda osoba będąca w trudnej sytuacji życiowej

                                              (jednorazowo) może się starać o pomoc, która

                                              zostanie udzielona po rozpatrzeniu danej sytuacji 

 

4 .OD MAJA ROZPOCZĄŁ SIĘ PODZIAŁ ARTYKUŁÓW SPOŻYWCZYCH

    W RAMACH PROGRAMU PEAD 2011

 

 

 

 

 HISTORIA CARITAS

 

          Uczynki miłosierdzia były obecne od samego początku istnienia Kościoła. Stanowiły one realizację szczegolnego mandatu Chrystusa. Były i są najbardziej wiarygodnym świadectwem wierności Ewangelii oraz czystym znakiem miłosierneo Boga we współczesnym świecie. 

          Papież Benedykt XVI w swojej encyklice Caritas in veritate pisze: Miłość (Caritas) jest fundamentem nauki społecznej Kościoła. Na miłości, która  zgodnie z nauczaniem Jezusa stanowi syntezę całego Prawa (por. Mt 22, 36-40), opiera sie wszelka odpowiedzialność i powinność, wskazane przez tę naukę.  Stanowi ona prawdziwą treść osobistej relacji z Bogiem i bliźnim; jest nie tylko zasadą relacji w skali mikro: więzi przyjacielskich, rodzinnych, małej grupy, ale także w skali makro: stosunków społecznych, ekonomicznych i politycznych. Dla Kościoła - pouczonego przez Ewangelię - miłość jest wszystkim, poniewaz jak naucza św. Jan (por. 1J 4,8.16) i jak przypomniałem w mojej pierwszej encyklice Bóg jest miłością (Deus Caritas est): wszystko wywodzi się z miłości Bożej, dzięki niej wszystko przyjmuje kształt, do niej zmierza. Miłość jest największym darem, jaki Bóg przekazał ludziom, jest Jego obietnicą i naszą nadzieją.(...) Miłość jest pełna prawdy i dlatego czlowiek moze ja pojąć z całym jej bogactwem wartości, może się nią dzielić i ją przekazywać."

          Charytatywna działalność Kościoła przybiarała w ciągu wieków różne formy: duchowe i materialne.  Dopiero jednak w 1870 roku powołano oficjalnie po raz pierwszy do istnienia w Paryżu centralę CARITAS, koordynującą prace wielu organizacji i towarzystw dobroczynnych. Przyjęła ona nazwę Office Central des Institution Charitables. Za przykładem Francji poszły inne kraje. W Niemczech powstał Caritasverband (1897), w Austrii Zentralle fur Freiwillige Wohltatingkeit (1900), a w Stanach Zjednoczonych - National Central Conference of Catholic Charities (1910).  

         Również w Polsce, chociaż nie było jej wówczas na mapie świata, powstały w odpowiedzi na Ewangelię i społeczne nauczanie papieża Leona XIII liczne Towarzystwa Dobroczynne, działające na zasadzie Związków i Stowarzyszeń. Swoje siedziby miały m.in. w Wilnie,  Krakowie i Poznaniu. W ich strukturach pracowały zarówne osoby świeckie jak i duchowne, które pragnęły nieść pomoc drugiemu człowiekowi i realizować swym życiem wezwanie Chrystusa: Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny (Łk 6,36).  

          Większy rozwój tych charytatywnych organizacji był możliwy jednak dopiero po odzyskaniu przez Polskę niepodległości. Towarzystwa Dobroczynne mogły swobodnie pełnić swoją poslugę: niesienie pomocy duchowej i materialnej osobom potrzebującym, budowanie szpitali, noclegowni itp.  Wkrótce okazało się, iż aby nieść skuteczną pomoc instytucje te potrzebowały koordynacji i ujednolicenia swoich działań. Dlatego w 1922 roku powstał w Poznaniu Związek Caritas, mający swe korzenie w Poznańskim Związku Towarzystw Dobroczynnych Caritas. Siedem lat później przemianowano go na Instytut Caritas i stał sie ogólnopolską Centralą Caritas, podejmującą współpracę międzydiecezjalną na terenie Polski. 

         Z racji szybkiego rozwoju dzieł Caritas na świecie powołano do istnienia w 1924 roku w Amsterdamie międzynarodową organizację dobroczynną - Caritas Catholica z siedziba w Bazylei. Niestety jej prace przerwała II wojna światowa. Odrodzenie nastąpiło w 1947 roku za sprawą ks. J. Rodhain - współpracując ze Stolicą Apostolską doprowadził do utworzenia Caritas Internationalis. Jest ona dzisiaj konfederacją katolickich organizacji prowadzących szeroką działalność na polu dzieł miłosierdzia i działań socjalnych.

         Rozwijające się w Polsce, po wojnie, dzieła Caritas przeszkadzały komunistycznej władzy. 23 stycznia 1950 roku agendy Caritas zostały przekazane bezprawnie w ręce PAXu, a następnie na mocy ustawy z 24 marca tegoz roku "O przejęciu przez państwo dóbr martwej ręki" część dzieł Caritas oddano w ręce prokomunistycznemu Związkowi Katolików Świeckich "Caritas". 

         Pomimo tego, w parafiach powstawały duszpasterstwa charytatywne, wierne nauce Kościoła i swoim pasterzom. Omijały one w swej pracy formy działania dobroczynnego, ktore wymagały od nich oficjalnych struktur organizacyjnych i wysokich nakładów materialnych. Dopiero w 1986 roku została wydana Instrukcja Konferencji Episkopatu Polski o pracy charytatywnej w parafiach, która poszerzyła znacznie zakres działań na niwie duszpasterstwa charytatywnego. Powstawały wówczas Parafialne Zespoły Charytatywne, które stały się fundamentem dla Parafialnych Zespołów Caritas. Gruntowne przemiany i swobodny rozwój prowadzonych przez Kościół Dzieł Miłosierdzia były  możliwe dopiero po przyjęciu przez Sejm ustawy "O stosunku państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej" (1989r.). Działąjąc w oparciu o wspomniany dokument , Konferencja Episkopatu Polski powołała 10 X 1990 roku do istnienia Caritas Polska.

          Obecnie w Polsce Caritas zorganizowana jest na zasadzie w pełni autonomicznej organizacji diecezjalnych. Tworzy ją 39 diecezjalnych Caritas  z centralami w stolicach diecezji.  

 

 opr. ks. Mariusz

 

 


    Czwartek XXI tygodnia okresu zwykłego, Święto Św. Bartłomieja Apostoła
    24 sierpnia 2017r.
    Ostatnio dodany przez:
    Dnia: 01.01.1970 01:00:00

    Treść:
    Nasze publikacje